„Gdybyśmy mieszkali w tym tam... Edenie, może by to wystarczyło, ale tu na ziemi miłość bez szmalu to za mało, zero, nic. A stówa od twojego brata. Dwa lata oddawał.
PRZEB ŚLUBEM Kuba
Będzie, jak powiedziałem ja zostaję mówię dziesiąty raz, tym razem ostro, aby zrozumiała, że dyskusja skończona i żadna perswazja nic nie da.
Przecież Czupak będzie tu nocował, prosiłam próbuje jeszcze raz. Przecież mu wierzysz.
A co mam nie wierzyć Zrozum, jak świat światem w domu był ktoś z rodziny. Nigdy domem nie opiekował się obcy. I ja się z tej tradycji nie wyłamię. Jeśli jeszcze to cię nie przekonało, to kładź się na ławkę, a ja cię zdzielę trzykrotnie harapem. Po tatarsku. W niektórych przypadkach to działa. A taki tu mamy.
Tak czy owak, będzie mi przykro mówi Tuska. Ale masz rację, Kuba, konie czują, kiedy gospodarz jest w domu, a klacze są źrebne, muszą mieć spokój, komfort, jak to się współcześnie mówi.
Wszystko lubi spokój, prócz ludzi. Nieustannie im coś nie w smak, poczynając od Kaina.
Tak zawsze było.
Zaciska usta i patrzy na mnie spod rzęs tymi swoimi kryształami. Czuję przyjemność, jak kiedyś, gdy głaskała mnie matka.
Ja muszę pilnować twoich rubinowych koni.
Ech, Kuba, Kuba. Przytula się do mnie, jest drobniutka i drży niczym struna. Tak się cieszę, że trafiłam do was. Tak mi dobrze na tym wzgórzu. To coś piękniejszego niż cała Australia czy Teksas. Ach, Kuba, gdybyś nadal był dla mnie taki dobry, jak jesteś.“(12)