„Czas przepływu ścieków przez dół gnilny przyjmuje się najczęściej jako 3 dni. Oznacza to, że objętość części przepływowej wolnej od osadu musi odpowiadać 3dniowemu dopływowi ścieków. Zwiększenie czasu przepływu ścieków do 20 dni wpływa tak korzystnie na skuteczność oczyszczania, że dół gnilny uważa się wtedy nie tylko za oczyszczalnię mechaniczną, ale i biologiczną.
W dołach gnilnych dwukomorowych objętość pierwszej komory wynosi 23, a objętość drugiej komory 13 całkowitej objętości dołu. W dołach trzykomorowych objętość komory wynosi 12, a dwóch pozostałych po 14 całkowitej objętości dołu.
Wysokość warstwy przepływowej liczonej od spodu kożucha do osadu przyjmuje się około 1 m.
Usuwanie osadu odbywa się co 6512 miesięcy. Zakładając opróżnianie części gnilnej co 6 miesięcy objętość jej powinna wynosić 60 litrów na jednego użytkownika.
Gaz gnilny do atmosfery
OdoTyw ścieków
~ świeżych
Małe doły gnilne można wykonać z kręgów betonowych jako dwie lub trzy studnie połączone ze sobą rurami zakończonymi trójnikami. Większe doły gnilne wykonuje się z betonu lub żelbetu. Wymaganiem zasadniczym jest szczelność dołu. Ściany komór zabezpiecza się od wewnątrz przed niszczącym działaniem“(4)